زنــــدگـــــی آرام

وزیر بوو کارگر هوادار

مرگ به کارفرما بوو می شعار

یا تودم دسمال یزدی می دوش 

هی بزنم آهن سرد چکوش

کفش بخواب فوسینم کرته کرت

 ...

می کار نه کلاشی نه فراشیه

پیله توس داران نوک تاشیه

صبح ویریزم کلاچ نگفته غار غار

تا بوق سگ گرم امی سربه کار

کچ زنم راست زنم مشت زنم ایپچه می گوش خوله انگشت کونم

تا بیه سر به سر ایجورکار میشین

سجیل فگیرانه خدا نسازه

وزین مره گید می زبان درازه

گاوم آخه نام مره فگیفتین

دستی دستی می جان بلا بیگفتین

ترنه میشین گاو  شباهت دهی

فرنه میشین گاو شباهت دهی

می کو چی گه من ایته سامان  نرم

شاخ دارم دم دارم سم درام

خوب مره یاده که خدا خواسته بو

خراب شده خانه میان جا نوبو

فسون فسون کا فرسه هره جیر

مر خیال که هسه ایسه هره جیر

تازه مصدق بوموو روی کار

قوام زهی زر روخان بیگدار

دربار ملت بزبو گوبخور

جا بزبو شاه پدر گور به گور

سجیل فگیران سربه رج نیشته بید

شتر با بار بوسته او خانه اویر

سر نتنستی تودن سر  به جیر

سلام بگفتم اوشان خوش نومو

می دهن زیر اوشن خوش نمو

ایور ایته داد بزه این گاو کی

همه بگفتید اون زغال چی

هسه جی بو می سر زاک خوب نویو

کمر بیجیر میشین چول وبو

حرف حساب بخاستید فندمه

رب و دشاب بخستید فندمه

یعنی اگه بدشتی بیم جا زایم خدا دنه یک شی وسی سک زیم

بگفتم گاو از شما بختره

هزار جوری ناز مرا می بره

خیال کنی نان مرا می دیخی

نیشتی بجور شمیری ور داد زنی

کم دشاندبوم ولی وام بوموم

می فارسی خوب نویو کوتاه بوام

کاپیش گیری کنان ویریشتید مره

لج لج سر گاب بینویشتید مره

اون زرد ریش خدا بسازه

وزین مره گید تی زبان درازه

ا مردمانم که دهن چاکیدی

وقت مفید همه روضه خوانیدی

تو نی چی کشیم اون روزان

نیشنو کافر نیدینه مسلمان

شب نا صبح سر ایته چوم نوخفتیم

هی نیشتیمه می دل همره گفنیم

ان تر بیشتر کنه دل ناگران

چره تی هوادار نایدی شاعران

یعنی یا زندان ایسابی یا غربت

ان دو  تا جا

الباقبم گوشه نشین بی زحمت ......

سجیل فگیرانه خدا نسازه

وزین مره گید می زبان درازه